Μετρον Αριστον.gr

 
 
 
 

 

 Διαστάσεις του Σύμπαντος

 

 

 

 

Πιθανανού

 

Επικοινωνία

 

Της Προμηθέας Λόγος

 

Αίσθηση της Ψυχής , η Λογική

 

 

 

Κάθ' εικόνα και ομοίωση

 

 

 

Τέρψη και θρέψη Ψυχής

 

 

 

 

Άρτος και θεάματα

 

 

 

 

Ανάγκη υπερισχύει Πάντων...

 

 

 

 

 

Η Λογική του Συναισθήματος

 

 

 

 

 

Άρτος και θεάματα

 

 

 

 

 

Περί Αρετής ο Λόγος

Η πόλη των μικρών παιδιών.....

<<πίσω στην αρχική σελίδα περί ευτυχίας<<

 

Οδηγός Έλληνα (δλδ φωτοδότη)

Οι 12 Προτροπές σε Microsoft PowerPoint

 

1. Ανάγκη ppsx 4. Τάξη Πραγμάτων 7. Ευτυχία  ppsx 10. Δίκαιος  ppsx
2. Μέτρο  ppsx 5. Ηθική ppsx 8.Πιστεύω δυνατά ppsx 11.Καλός Πολίτης ppsx
3. Σπεύδω Βραδέως 6. Συγχώρεση ppsx 9. Αυτοκυρίαρχος  ppsx 12. Κέντρο Αγάπης  ppsx

 

Σε μια πόλη ο Θεός είχε δώσει πλούτο και όλοι οι κάτοικοι ήταν πλούσιοι .

 

Έτσι όλοι οι κάτοικοι ήταν φαντασμένοι και ο ένας ανταγωνίζονταν τον άλλον στα αγαθά .

 

Όπως τα μικρά παιδιά που θέλανε συνέχεια διαφορετικό παιχνίδι και θυμώνανε αν το ίδιο παιχνίδι το είχε άλλο παιδάκι έτσι και οι κάτοικοι ανταγωνίζονταν τα αυτοκίνητα , τα σπίτια , τα ταξίδια .

 

                             Η πεταλούδα Ψυχή

 

Έχω πολλά περνώ καλά ήταν το σύνθημα της πόλης .

 

Μια μέρα έφτασε στην πόλη ένας φτωχός και κουρελής άνδρας που τα είχε όλα και τίποτα .

 

Και οι πλούσιοι τον ζήλεψαν όπως έκαναν πάντα . Ζήλεψαν την φτώχια του φτωχού που είχε τα πάντα και τίποτα .

 

Έτσι άρχισαν να ανταγωνίζονται πως θα γινόντουσαν και αυτοί φτωχοί .

 

Ρώτησαν τον κουρελή πως θα γίνονταν φτωχοί . Ο φτωχός τους αποκρίθηκε ότι θα φτωχύνουν μόνο αν γίνονταν πλουσιότεροι και θα πλούτιζαν αν γινόντουσαν φτωχότεροι .

 

Έτσι άρχισαν να συναγωνίζονται πιο πολύ ποιος θα είχε τα περισσότερα για να γίνει φτωχότερος . Και τα κατάφεραν μέσα από τον υπερβολικό πλούτο φτώχυναν .

 

Ήταν η πόλη των μικρών παιδιών που άλλα τους λες και άλλα καταλαβαίνουν  .

 

Σημασία δεν έχει τόσο το να περνάμε καλά όσο το να γινόμαστε καλύτεροι.......(Δείκτης) .

 

Να ξέρουμε όλοι ότι την ευτυχία δεν την κάνουν τα μεγάλα σπίτια , τα μεγάλα αυτοκίνητα , τα μεγάλα κότερα γενικά τα πλούτη , αλλά οι ψυχές που γεμίζουν τα σπίτια τα αυτοκίνητα και τα κότερα .

 

Θυμάται άραγε κανείς , το κάρο με τα άλογα του Ιουλίου Καίσαρα ή την ζωή του Καίσαρα . 

 

Όλοι δεν θυμούνται την έλευση του Ιησού με το ταπεινό γαϊδουράκι; 

 

Συνεπώς το να αποκτήσουμε πλούτο ή εξουσία μας κάνει να νιώθουμε ευχαρίστηση γιατί ικανοποιούμε τον εγωϊσμό μας δηλαδή τις επιθυμίες του ανικανοποίητου της ψυχής μας .

 

Το γεγονός αυτό δεν έχει καμία σχέση με την μορφοποίηση της ψυχής μας σε αγαθή ψυχή .

 

Άρα το να κτίσουμε ένα καλύτερο σπίτι ή να αγοράσουμε ένα καλύτερο αυτοκίνητο είναι κατ΄ουσίαν άχρηστα αν δεν υπάρχουν αφενός μεν , οι ψυχές που θα τα γεμίσουν με ομιλίες και χαρά (θετική ενέργεια) αφετέρου δε , αν δεν ωφελεί την αρετή μας δηλαδή την  καλυτέρευσή της ψυχή μας . (Δείκτης) . 

 

Υ.Γ. :

496 - 406 π.χ.

 

*Σώριαζε να' χεις σπίτι σου αν σ’ αρέσει , άμετρα πλούτη , πήγαινε γίνε βασιλιάς . Αν από αυτά λείπει η χαρά , εγώ δεν θα τα αγόραζα ούτε με τη σκιά καπνού μπρος στης χαράς τη γλύκα* . (Σοφοκλής από Αθήνα) .

 

*Μήτε σε πλούσια πόλη , μήτε σε πλούσιο σπίτι μπορεί να κατοικήσει η αρετή* . (Διογένης από Σινώπη) .

 

Ωδές

Nα θέλεις λίγα: θα τα έχεις όλα.
Tίποτε να μη θέλεις: θα είσαι ελεύθερος.
O ίδιος ο έρωτας που νιώθουν
Για μας, μας απαιτεί, μας καταπιέζει.

Για να είσαι μεγάλος, να είσαι ακέραιος: Tίποτε
Δικό σου να μην υπερβάλλεις ή να μη διαγράφεις.
Nα είσαι όλα σε κάθε πράγμα. Nα βάζεις όσα είσαι
Kαι στο ελάχιστο που κάνεις.
Eτσι σε κάθε λίμνη ολόκληρη η σελήνη
Λάμπει, γιατί ζει ψηλά.

Aναρίθμητοι ζουν μέσα μας,
Aν σκέφτομαι ή αν νιώθω, αγνοώ
Ποιος μέσα μου σκέφτεται ή νιώθει.
Eίμαι μονάχα ο τόπος
Oπου νιώθουν ή σκέφτονται.

Eχω περισσότερες από μια ψυχές.
Yπάρχουν περισσότερα εγώ απ' το ίδιο το εγώ μου.
Yπάρχω ωστόσο
Aδιάφορος για όλους,
Tους κάνω να σιωπούν: εγώ μιλάω.

Oι διασταυρωμένες παρορμήσεις
Oσων νιώθω ή δεν νιώθω
Πολεμούν μες σ' αυτόν που είμαι.
Tις αγνοώ. Tίποτε δεν υπαγορεύουν
Σ' αυτόν που γνωρίζω ότι είμαι: εγώ γράφω.

O θεός Παν δεν πέθανε,
Σε κάθε κάμπο που δείχνει
Στα χαμόγελα του Aπόλλωνα
Tα γυμνά στήθη της Δήμητρας -
Aργά ή γρήγορα θα δείτε
Nα εμφανίζεται εκεί
O θεός Παν, ο αθάνατος.
Oχι δε σκότωσε άλλους θεούς

O θλιμμένος χριστιανός θεός.
O Xριστός είναι ένας ακόμη θεός,
Ίσως ένας που έλειπε.
O Παν συνεχίζει να δίνει
Tους ήχους απ' τον αυλό του
Στ' αυτιά της Δήμητρας
Που καμαρώνει στους κάμπους.

Oι θεοί είναι οι ίδιοι,
Πάντοτε λαμπεροί και γαλήνιοι,
Γεμάτοι από αιωνιότητα
Kαι περιφρόνηση για μας,
Φέρνοντας τη μέρα και την νύχτα
Kαι τις χρυσαφένιες σοδειές
Oχι για να μας δώσουν
Tη μέρα και την νύχτα και το στάρι
Mα για άλλον και θείο
Tυχαίο σκοπό.

...................................

Τι φέρνει την ευτυχία;

Παραπλανητικό το ερώτημα, θα έλεγε ο Επίκουρος, γι' αυτό και αιώνια βασανιστικό. Αφού σημασία δεν έχει τι φέρνει την ευτυχία, αλλά τι είναι ευτυχία.
Αυτό δε χρειάζεται και πολλή ανάλυση. Η ευτυχία δεν μπορεί να είναι τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο από τη σταθερά καλή διάθεση, αυτήν που βιώνεις μόνιμα και όχι παροδικά. Γιατί το μεγάλο πρόβλημα είναι η διάρκεια - το θέμα είναι να διατηρείς τη διάθεσή σου ακμαία κάθε μέρα. Γι αυτό και το λάθε βιώσας , δηλαδή
η αποχή από τη δημόσια ζωή (εξ αιτίας της αντιπαλότητας, της διαπλοκής και των υποκριτικών ανθρώπινων σχέσεων ) και το να ζεις τη ζωή σου απαρατήρητα, να έχεις αθόρυβη ζωή, να διαφυλάξεις την ψυχική σου γαλήνη, είναι ίσως ο μόνος δρόμος στην εποχή μας να πλησιάσει κανείς την ευτυχία.

Το υπέρτατο αγαθό λοιπόν στην επικούρεια ηθική είναι η ευτυχισμένη ζωή και μπορεί να επιτευχθεί εύκολα ακολουθώντας ένα σύστημα επιλογών και αποφυγών.

Πρώτα από όλα ο άνθρωπος πρέπει να απελευθερωθεί από αυτά που αντιτίθενται στην ευδαιμονία του (η πληρότητα της ευτυχίας δίνεται από την απόλυτη απουσία πόνου, σωματικού «απονία» και ψυχικού «αταραξία»).

Το πρώτο εμπόδιο που εμποδίζει την ευτυχία μας είναι ο φόβος. Ο φόβος των θεών και ο φόβος του Θανάτου. Η απόρριψη οποιασδήποτε επέμβασης των Θεοτήτων στα ανθρώπινα ζητήματα δίνουν μια προοπτική ελευθερίας αλλά και λύτρωσης. Η ψυχή δεν είναι αθάνατη και οποιοσδήποτε φόβος μεταθανάτιας τιμωρίας ή ελπίδας ανταμοιβής δεν έχει νόημα.
Ο Επίκουρος μας καλεί να απολαύσουμε αυτήν την Ζωή και να μην χάσουμε αυτήν την μοναδική ευκαιρία που μας δίδεται. Πρέπει να απελευθερωθούμε από τις δεισιδαιμονίες των Μύθων και των Θρησκειών.

Η ηθική του Επίκουρου έχει ως μέτρο της ευτυχίας την ηδονή. Η ηδονή ή ο πόνος είναι φυσικό επακόλουθο κάθε επαφής μας με πράγματα ή ανθρώπους. Η φύση του ανθρώπου είναι φτιαγμένη έτσι ώστε οι αισθήσεις να μας υποδεικνύουν το καλό ή το κακό μιας πράξης διαμέσου του αισθήματος της ηδονής ή του πόνου. Ότι παράγει ηδονή είναι καλό, ότι παράγει πόνο είναι κακό.
Αλλά ο σοφός άνθρωπος διαθέτει φρόνηση -μια από τις σημαντικότερες αρετές για τους επικούρειους- και δεν παραδίνεται αδιακρίτως σε κάθε λογής ηδονές.

«Κι ακριβώς επειδή είναι το πρωταρχικό και σύμφυτο μ`εμάς αγαθό, για τούτο δεν επιλέγουμε αδιακρίτως κάθε ηδονή, αλλά συμβαίνει ορισμένες φορές να γυρίζουμε την πλάτη μας σε πολλές ηδονές, όταν τα προβλήματα που προκαλούν αυτές οι ηδονές είναι για μας μεγαλύτερα' και υπάρχουν, από την άλλη, πολλοί πόνοι που τους θεωρούμε προτιμότερους από τις ηδονές, εφόσον η ηδονή που θα ακολουθήσει άμα τους υπομείνουμε για κάμποσο θα είναι για μας μεγαλύτερη.»(πηγή:cloudconnected.pblogs.gr/tags/koinonia-gr.html).

<<περί μικρού θεού<< 

<<επιστροφή στην σελίδα ...να επιζητούμε την ευτυχία(2)<<

 


© copyright 2006-2017   Ελληνικές Υπηρεσίες  Ιντερνετ

Καθ΄εικόνα και ομοίωση

 
Αμβλώσεις , ευθανασία και κύκλος ψυχής

 

Διαστάσεις του σύμπαντος

ΤΑ ΔΙΚΤΥΑ ΤΟΥ ESHOPS

 Εμπορικό δίκτυο

Τουριστικό δίκτυο

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ο νέος και ο μεσήλικας

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Πρώτος κόκκος Γνώσης

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Διαπλοκή και Εξουσίες

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Τα πάντα οργανώθηκαν για να υπηρετούν την Νόηση

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Νόσος Δημοκρατίας

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Λαβύρινθος Ζώσας Ενέργειας

 

 

 

 

 

Αρετής έλλειψη

 

 

 

 

 

ΕΛΠΙΔΑ ΑΙΝΕΙ , κάνε την ατυχία τύχη

 

 

 

 

 

ΠΑΣΙ ΔΙΑΛΕΓΟΥ

 

 

 

 

 

....Πίστευε και μη ερεύνα;.....